و بعضى باشند كه چون در قومى نظر كنند ( ب ) « 1 » و ناخوش آيد ايشان را از آن قوم ، آن قوم به همان يك نظر به دوزخ « 2 » درآيند « 3 » ( ل ) « 4 » و اگر ايشان را خوش آيد در بهشت درآيند به آن نظر و طى زمان و مكان از مواهب ايشان باشد . و در مقام « 5 » وهب اطلاق تصرّف هرچه خواهند آن شود اگر سؤال كنند به وقت و خود مسئول « 6 » موافق آيد و الّا تا خير يابد تا زمان اجابت بيايد و امّا اجابت « لبّيك عبدى » هرگز تا خير نيابد زيرا كه در حديث چنان است و تا خير اجابت مسئول عين سعادت سايل است اگر « 7 » او بداند « 8 » زيرا كه از ( ت ) رسيدن مسئول به سايل در وقت سؤال مضرّت او باشد و او نداند . و در مقام سؤال احوال كمل مختلفه « 9 » مختلف است بنا بر آنكه بعضى سؤال نكنند چنان كه ابراهيم عليه السّلام « 10 » در جواب جبرئيل « 11 » گفت : امّا إليك فلا حسبى من « 12 » سؤالى علمه بحالى « 13 » عبد اللّه بن ( ن ) « 14 » مبارك « 15 » فرمود كه پنجاه سال است كه هيچ دعا نكرده‌ام و نمىخواهم كه دعا كنم از براى هيچ احدى .

--> ( 1 ) ب : برگ 25 الف . ( 2 ) آ : در دوزخ . ( 3 ) ل : روند . ( 4 ) ل : برگ 19 ب . ( 5 ) ل : زمان . ( 6 ) ل : اگر سؤال كنند بوقت و خود مشغول . گ : اگر سؤال بوقت وجود مسئول موافق آمد . ( 7 ) ت ، ب ، ن : اگرچه . ( 8 ) ت ، ب ، ن : نداند . عبارت از « اگر سؤال كنند تا او نداند » در آ : ننوشته ، ت : برگ 21 الف . ( 9 ) آ : ندارد . ( 10 ) آ ، ل ، ن ، گ : ندارد . ( 11 ) ل : جبرئيل عليها السّلام . ( 12 ) گ : ندارد . ( 13 ) هجويرى ، كشف المحجوب ، ص 83 . غزالى ، احياء علوم الدين ، ج 4 ، ص 228 . غزالى ، كيمياى سعادت ، ص 298 . سهروردى ، عوارف المعارف ج 2 ، ص 162 . ( 14 ) ن : برگ 100 الف . ( 15 ) آ ، ب ، ت ، ن : بن المبارك ، ل : عبد اللّه مبارك - عبد اللّه بن المبارك المروزى از محتشمان قوم بود و عالم به جمله احوال و اسباب طريقت و شريعت ، و به امام اعظم ابى حنيفه پيوسته و از وى علم آموخته ، كرامات وى مشهور است . سال وفات وى يك صد و هشتاد و يك هجرى است و بعضى يك صد و هشتاد و دو هجرى نوشته‌اند . براى تفصيل رك به : هجويرى ، كشف المحجوب ص 117 . عطار ، تذكرة الاولياء ، ج 1 ، ص 179 . غلام سرور ، خزينة الاصفياء ، ج 2 ، ص 13 به بعد .